نمی گذرد ...

چرا نمیگذرد ،

ایام التهاب گرفته از دوری تو...

خط به خط شعر هایم ، جان می کنند تا خود را به تو برسانند.

ایمان بیاور ،

به عشق های آتشین نهفته زیر خاکستر...

چونان رود خانه آرام و چون سیل خروشان.

اینگونه که شدی ، دیگر تو نیستی که نفس میکشی.

اوست که تو را غرق در خود کرده است.

و همه چیز، اوست.

و او همه چیز است .

که فدایش همه چیزم....